|
|
|
|
|
MEDITATIE
MEDITATIE
Pasen....nu
Tijdens de voorbereiding van deze overdenking blikte ik terug op het stuk dat ik schreef voor de allereerste editie van Klankbord in 2026. In het licht van de recente gebeurtenissen raakte de slotwending van dat stuk mij diep. Ik herhaal het hier graag nog eens: "Hoewel de kerstperiode de hoop op vrede op aarde centraal stelt, getuigt de wereld van een schril contrast. Of het nu gaat om de fluisteringen van onvrede rond de Nobelprijs voor de Vrede in 2025 of de bittere realiteit in Oekraïne en Gaza, de hoop op tastbare resultaten van vredesinspanningen blijft onzeker. Toch kunnen wij, precies daar waar we zijn, de verandering inzetten door authentieke mensen van vrede te worden. Een dergelijke collectieve toewijding zou niet alleen onszelf, maar de gehele wereld tegen 2026 fundamenteel kunnen transformeren.
‘Vrede zij met u!’
En nu, nog geen drie maanden later, worden we opgeschrikt door de ontwrichting van wéér een nieuw conflict in het Midden-Oosten. Vrede? Wijsheid? Christus? Pasen...?
In deze paastijd staan we stil bij het lijden van Christus. Een van de meest opvallende aspecten van de manier waarop dit in de evangeliën wordt verteld, is hoe diep bewust Jezus Zich was van wat er gebeurde - met Hemzelf en met de mensen om Hem heen. Het was een week van intense bewustwording:
• De verbijsterde blikken toen Hij hun voeten waste.
• Judas die vertrok om Zijn verraders te halen.
• Jezus biddend in Gethsemané, terwijl Zijn uitgeputte discipelen in slaap vielen.
• Het proces.
• De kruisiging.
• “Vader, in uw handen beveel ik mijn geest.”
De dagen die daarop volgden.
Het was een tijd van extreem bewustzijn. Voor Hem. Voor iedereen om Hem heen. Het herinnert me aan de aangrijpende roman Christus wordt opnieuw gekruisigd van de Griekse schrijver Nikos Kazantzakis. Daarin laat hij op pijnlijke wijze zien dat dit lijden niet louter tot het verleden behoort. In het verhaal wijst een welvarend dorp een groep wanhopige vluchtelingen af, en de man die Jezus speelt in het lokale passiespel wordt uiteindelijk door zijn eigen dorpsgenoten omgebracht. Kazantzakis houdt ons een ongemakkelijke spiegel voor: door de eeuwen heen blijft onze menselijke geschiedenis - met al haar oorlogen, uitsluiting en onverschilligheid - Christus telkens weer opnieuw kruisigen in de gedaante van de kwetsbaren en de slachtoffers van nu. Mogen wij allen bidden om een hernieuwd bewustzijn in het licht van dit verhaal, Zijn verhaal.
Laten we bidden dat de levensveranderende gebeurtenissen van Pasen helder mogen doorklinken en diep mogen doordringen in de harten en gedachten van ons allemaal.
Ds. Jan Steyn
| | terug
|
| |
|
|
|
|
.jpg)
Indien u als lid bent ingeschreven in één van de Protestantse wijkgemeentes, dan kunt u zich abonneren op het KLANKBORD.
Klik