|
|
|
|
|
MEDITATIE
MEDITATIE
Alles heeft zijn tijd
'Voor alles wat gebeurt is er een uur, een tijd voor alles wat er is onder de hemel.’
‘Een tijd om je te verbinden en een tijd om op te breken en verder te trekken…..’
Op zondag 6 april 2014 ontving ik in een dienst in Carnisse Haven de ambtelijke zending en startte ik als geestelijk verzorger verbonden aan Laurens Verpleeghuis De Elf Ranken.
Op zondag 30 augustus neem ik afscheid in diezelfde kerk, waarvan veel mensen mij in de afgelopen jaren dierbaar en vertrouwd zijn geworden. Per 18 september ga ik met pensioen en ik kan me nog helemaal niet voorstellen hoe het zal zijn om niet meer twee maal per week naar Barendrecht te rijden, waar ik mij als geestelijk verzorger bijna 14 jaar als een vis in het water heb gevoeld en van alles heb beleefd. Met bewoners en hun familie, met medewerkers, vrijwilligers en collega’s. Iedere dag weer anders! Met altijd het verlangen om van betekenis te zijn voor mensen en iets van het Licht van
Gods liefde te laten schijnen.
Op zo’n moment van afscheid nemen, van een overgang naar een nieuwe fase in het leven, kijk je onwillekeurig terug op hoe het begon en wat daar uit voortkwam. Het verhaal van Elia uit 1 Koningen 19 gaf ooit de aanzet tot het volgen van een HBO-studie Theologie. Met een diploma op zak en een rugzak vol theoretische kennis, kwam de weerbarstige werkelijkheid van de praktijk, toen ik op 1 januari 2013 aan de slag ging in een nieuwe rol in Verpleeghuis De Elf Ranken.
Lang niet iedereen zat te wachten op een gesprek met een geestelijk verzorger…….en sommige mensen maakten zoveel narigheid mee in hun leven dat ik er stil van werd en de machteloosheid toesloeg. De Heer is mijn Herder, was en bleef een lied dat mij gaande hield, waarin het hele leven voorbij komt.
In al die jaren heb ik de wereld van het Verpleeghuis en de mooie mensen die daar werken, van binnenuit leren kennen. Ook daar wordt het leven volop geleefd, met humor, een lach en een traan, mooie activiteiten, samen aan tafel, intense betrokkenheid en aandacht en soms ook wachten tot er op een oproep gereageerd wordt. Niemand kiest ervoor, maar wat is het waardevol dat zulke plekken er zijn. Ik begon in mijn nieuwe rol met een rugzak vol theorie en wat stage- ervaringen: onderweg kreeg ik vanuit de praktijk van alles aangereikt om in diezelfde rugzak te bewaren en te koesteren, de mooie ontmoetingen, de wijze lessen, teksten en gedichten. Ik vond mijn eigen stem en lied, de verhalen uit de Bijbel waren, zijn en blijven een onuitputtelijke bron.
Ze bieden bevrijding, hoop en troost, ze getuigen van Gods liefde.
Liefde zo heel nabij gekomen in Jezus Christus, de gekruisigde en opgestane Heer, die ons nodigt, dag in dag uit Gods liefde handen en voeten te geven in het leven van alledag!
Het is tijd om op te breken en verder te trekken, het stokje door te geven aan een opvolger, terugkijkend in verwondering, vol vertrouwen in de toekomst: ‘Alle dingen hebben tijd, maar Gods liefde eeuwigheid!’
Hartelijk dank Barendrechters, voor alle goeds, voor de warmte en hartelijkheid, de mooie samenwerking, het vertrouwen en de betrokkenheid.
Jacolien Immerzeel
| | terug
|
| |
|
|
|
|
.jpg)
Indien u als lid bent ingeschreven in één van de Protestantse wijkgemeentes, dan kunt u zich abonneren op het KLANKBORD.
Klik