|
|
|
|
|
MEDITATIE
MEDITATIE
Door ds.Yvette Pors
Elke keer als de deuren open gaan voor Open Kerk steek ik een kaars aan. Een kort moment van verstilling. Even denken aan mijn dierbaren, iets wat in de wereld is gebeurd. Tien tellen om stil te staan bij de crises die zich steeds vaker voor lijken te doen.
Om de grote kaars staan waxinelichtjes gegroepeerd. Ieder die wil mag zo een lichtje ontsteken. Of meerdere. Kunnen we crises vermijden of oplossen? Of moeten we er doorheen? Zeker in de veertigdagentijd vraag ik me zulke vragen. Het is toch een periode van bezinning; wat kan ik doen?
Hoe helder brandt mijn lampje? Kan ik - net als Jezus - door de woestijn van het leven gaan? En - net als ook Hij - blijven staan?
Jezus, die botste met Pilatus. Twee grote mannen in een grote wereld. Pilatus wilde geen besluit nemen omdat hij zijn zekerheden zocht in de feiten en de cijfers die hij al kende. “Wat is de waarheid, Jezus?” vraagt hij als Jezus voor hem wordt gebracht. Maar Jezus leeft uit een waarheid in zichzelf en is daar vrij in, al wist Hij dat Hij daar met Zijn leven voor zou moeten boeten.
Voor Jezus geen kaarsjes. Hij is zelf het licht.
Hoe ellendig ook de wereld of ons leven: veel crises zijn wél te vermijden en op te lossen. Vooral wanneer we er aan toegeven. Leed is onvermijdelijk, de woestijn is deel van onze wereld. Dat je met lege handen moet vragen als Pilatus; “wat is hier waarheid?” Terwijl je het ergens al zeker weet. Je weet wie je bent en wat je waard bent. Dat kaarsje brandt doorgaans niet voor jou alleen.
Veertig dagen lang zullen we oefenen. Het leven is een lange weg, ook in onze tijd. We leren wat onze waarheid is en waar we een kaarsje kunnen ontsteken. Even die warme gloed die crises dooft.
Ds. Yvette Pors
| | terug
|
| |
|
|
|
|