|
|
|
|
|
MEDITATIE
MEDITATIE
"Wat nergens op lijkt is echt"
(Bij: Matt 5, 17-26)
“Wat nergens op lijkt, is echt”. Het staat op de deur van de Kapel van de TBS-kliniek bij Poortugaal en is een uitspraak van Jules Deelder, die destijds zelf deze kapel mocht openen. En cliënten die er binnen komen, die zeggen dan soms: “Ja zo is het, ik was onaangepast, en het leek nergens op wat ik van m’n leven maakte, maar toch ben ik ècht een mens…”, een mens die net als ieder ander verlangt naar wat aandacht en waardering.
Het lijkt nergens op:
Het kennen en volgen van een Gekruisigde, die nota-bene elke titel en jota van de wet van belang acht…
Maar dan toch…: wil Hij ons daarmee niet leren dat gedachte en daad met elkaar in overeenstemming dienen te zijn?!: vs. 23 “Wanneer je dus je offergave naar het altaar brengt en je je daar herinnert dat je broeder of zuster jou iets verwijt, vs. 24 laat je gave dan bij het altaar achter; ga je eerst met die ander verzoenen en kom daarna je offer brengen.”
De Bijbel een heel tegendraads boek met tegendraadse wijsheden, en daarom toch ook een heel echt boek, een boek dat de vinger legt bij alle valkuilen en dwalingen van ons mensen?!
Zoals we onze eigen misstappen kunnen vergoelijken en dan wel heel snel naar de ander wijzen?! Zoals wij ons kunnen verslingeren aan de waan van de dag en aan een wereld vol foute verslavende begeertes naar macht, aanzien, bezit en loterij-geluk…?
En… dat ons dan juist weghoudt van echt geluk…
Maar soms, soms weten we het ineens weer, weten we wat echt menszijn van ons vraagt: mede-mens zijn…:
Het gebeurde hier in ons midden alweer zo’n 3 jaar geleden: Ineens kwam het bericht binnen over de 11 jarige Fleur: in zeer kriteke toestand opgenomen op de IC van het Sofa-kinderziekenhuis. De ouders vroegen om voorbede… En als een lopend vuurtje ging het de wijkgemeente door. En spontaan werden er op de vrijdag en zaterdag gebedswakes in de Bethel belegd om te bidden en een lichtje aan te steken:
De eerste middag kwamen er zo’n 60 mensen, op de 2e konden we onze ogen niet geloven: het bleef maar stromen met mensen, bekenden en onbekenden, die geduldig achter elkaar een lichtje ontstaken en vervolgens stil in de banken gingen ziten, de kerk was bijna helemaal vol …Wat een warmte, wat een zorg en liefde ging hiervan uit! En met onzekere stem zoekend naar woorden hebben we gebeden om Gods dragende en indien mogelijk ook zijn genezende kracht van liefde. En haar ouders in het Sofia, die zeiden: “We hebben het gevoeld de warmte en de liefde van al de gebeden…”
Bidden in nood en zorg, het lijkt nergens op, maar het (samen) bidden, het helpt echt, al was het maar dat we een ‘adres’ hebben waar we onze zorgen, ons verdriet en pijn èn onze hoop kunnen neerleggen:
Bij de Eeuwige is het veilig.
Wij mensen, we zijn zo kwetsbaar, en dat vooral in de zorg om onze kinderen, om de kleinen, de afhankelijken èn… om allen die opgroeien en geen weg weten met hun leven… Maar hoe onaangepast men ook kan zijn, hoe verstrikt men ook is geraakt in twijfel of wanhoop, er is een Woord dat ons echt aan het licht wil tllen, of zoals lied 119a het zegt en zingt:
1 Uw Woord omvat mijn leven
en tlt het aan het licht.
Hebt Gij zo door uw spreken
niet alles opgericht?
Uw Woord zet mij op vaste grond
en vult met louter leven
de woorden in mijn mond.
4 God, laat mij nooit verliezen
de vreugde om uw woord,
de moed mijn weg te kiezen
waar ik uw voetstap hoor.
En overtuig mij dag aan dag
dat Gij mij hebt geroepen,
ja, dat ik leven mag!
Ds. Jaap van Rootselaar
| | terug
|
| |
|
|
|
|
.jpg)
Indien u als lid bent ingeschreven in één van de Protestantse wijkgemeentes, dan kunt u zich abonneren op het KLANKBORD.
Klik