In Klankbord delen wij de wel en wee berichten over onze broeders en zusters die zorgen hebben door ziekte van zichzelf of van hun dierbare(n). Er zijn ook anderen die hun eigen zorgen hebben maar die niet (steeds) in Klankbord genoemd willen worden. We bidden voor hen allen en voor onszelf dat we een waakzame gemeenschap van aandacht, liefde en zorg voor elkaar zullen zijn.

In deze vastlopende wereld waarin het ‘recht’ van de sterkste zich breed maakt ten koste van veel wat kwetsbaar en weerloos is, lezen we in hoofdstuk 4 van het Mattheüs-evangelie hoe een eenzame Dopeling-zijn helpers niet rekruteert uit de hardste schreeuwers, maar in zee gaat met wat eenvoudige vissersjongens. Of zoals een lied-met-een-knipoog en een open vraag bij deze Epifanie-zondagen het zegt en zingt: (Lied 532):

1 De visser ging uit vissen,
hij deed wat Jezus zei.
De visser ging uit vissen
en netten vol ving hij,
en netten vol ving hij.

2 De visser is gevangen,
hij hapte naar het woord,
de visser is gevangen,
de Heer heeft hem aan boord,
de Heer heeft hem aan boord.

3 De visser spartelt tegen,
de Heer heeft hem verrast,
de visser spartelt tegen,
maar Jezus houdt hem vast,
maar Jezus houdt hem vast.

4 Hij kan hem goed gebruiken,
de grote visserman,
Hij kan hem goed gebruiken,
de vis die vissen kan,
de vis die vissen kan.

5 Daar is een zee van mensen,
ze snakken naar het woord,
daar is een zee van mensen,
wie zet zijn arbeid voort?
Wie zet zijn arbeid voort?

Goede en inspirerende Epifanie-dagen voor u en jou van het tweemanschap, ds. Jan Steyn en ds. Jaap van Rootselaar