In Klankbord delen wij de wel en wee berichten over onze broeders en zusters die zorgen hebben door ziekte van zichzelf of van hun dierbare(n). Er zijn ook anderen die hun eigen zorgen hebben maar die niet (steeds) in Klankbord genoemd willen worden. We bidden voor hen allen en voor onszelf dat we een waakzame gemeenschap van aandacht, liefde en zorg voor elkaar en de ander zullen zijn.

Op de zesde zondag van de herfst horen we in de liturgie (Mattheüs 22, 34-46) wat nu door alle tijden heen het meest wezenlijke van en in een mensenleven mag en wil zijn: ‘Het grote gebod’ en dat is: Liefde tot God en (liefde tot) je naaste en deze twee geboden zijn één, niet los van elkaar verkrijgbaar, en daarmee de grondslag van heel de Bijbel! Het mooie en goed zingbare lied 974 vertelt hier over:
 

1 Maak ons uw liefde, God,
tot opmaat van het leven!
Wij zijn geroepen om
haar zingend door te geven.
De wereld zegt ons niet
de goede woorden aan.
Vernieuw ons hart en doe
ons uw beleid verstaan.

5 God, laat geen mensenkind
uit uw ontferming vallen.
Weer met uw ruime hart
het kwade van ons allen.
Gij zijt te goeder trouw
geweest van het begin.
Vasthoudend blijft Gij tot
uw liefde overwint.

Goede Herfsttij-dagen voor u en jou van het tweemanschap, ds. Jan Steyn en ds. Jaap van Rootselaar.