Protestantse Kerk in Nederland
******** Carnisse Haven ******** Bethelkerk *** Triomfatorkerk ***
 
 
Makeni in Zambia Makeni in Zambia

                

Arie Nootenboom en Huib van Zessen in Zambia, Afrika.

De mannen hielden een dagboek bij met leuke aantekeningen. "klik"op onderstaande link om hun  verslag te lezen. 

http://www.vriendenvanmakeni.org/drupal/node/72

 

 
Omtrent geloof: Verbazing Omtrent geloof: Verbazing

De filosofen Lars Svendsen en Pascal Bruckner stellen dat het westen steeds dieper wegzakt in verveling sinds het God heeft afgeschreven.
Als er immers nog een andere wereld is die ingrijpt op de onze, blijft het spannend en staan we open voor verrassingen. Zonder God wordt je leven dichtgetimmerd. Als alles louter dingen-dingen-dingen is, waarover zou je je dan nog echt verwonderen?
Beide filosofen laten nergens merken dat ze zelf christen zijn en daarmee worden hun conclusies nog uitdagender. Ik dacht dat juist de kerk saai was en ik ken veel niet-gelovigen die zich wel degelijk kunnen verbazen - toch beweren Svendsen en Bruckner dat als je het geloof vaarwel zegt, je juist qua verbazing iets verliest. Je zou eerder denken dat je je eerder zinloos gaat voelen, dat je je misschien minder getroost voelt of eenzamer, omdat er geen God meer is. Maar nu is het misschien juist de verwondering die je altijd die zinvolheid gaf, die troost en die verbondenheid.
Verwondering als hét unieke van het geloof….

De theoloog Timothy Dwyer deed onderzoek naar het fenomeen verbazing in de oudheid. Hij concludeert dat de Griekse en Romeinse teksten vrijwel nooit verbazing noemen in verband met religieuze zaken. Maar Joodse teksten, zoals de bijbel, vertellen steevast hoe verbijsterd mensen zijn als ze een glimp van God ontvangen. En in de christelijke tekst van Marcus is het zelfs een refrein geworden:
‘De omstanders waren verbaasd over wat Jezus had gezegd.”
(Marcus 1:22,27; 2:12; 3:21; 4:41; 5:15,20,33,42; 6:2,6,20,50,51;
7:37; 9:6,32; 10:24,26,32; 11:18,32; 12:11,12,17; 14:33; 15:5,44;
16:5,6,8)

Waarom kunnen christenen zich zo verbazen? Wat is hun grootste ontdekking?
(uit: R. Sonneveld, Jutten. Over de verrassingen van God, Amsterdam 2007 (3e druk), p.10-11)

 

 
Omtrent geloof: Radicaal als Jezus Omtrent geloof: Radicaal als Jezus

Jongerenwerker Corjan Matsinger heeft in 2010 een inspirerend en prikkelend boekje geschreven over de plek van jongeren in de kerk: “Heilige grond”. Wie jongeren ontmoet op heilige grond, zo schrijft hij op de achterflap, “en dat geldt ook voor de postchristelijke jongerencultuur.” Zijn we bereid ons schoeisel uit te doen en ons op die heilige grond te begeven? Op p.22 schrijft hij: “Als jonge gast was ik al onder de indruk van het verhaal van Jezus die het tempelplein schoonveegt. Wauw, dit was een andere Jezus dan de lieve man met de schaapjes en de herdersstaf die op de zondagsschool op het flanelbord hing! Er staat bij dit verhaal geschreven dat ‘de ijver voor Gods huis’ de jonge rabbi verteert. In de Engelse King James-vertaling Johannes 2 roept Jezus uit: ‘Do not make my Father’s house a place of merchandising’.
Jezus stelt de praktijk van de tempeldienst aan de kaak. De tafels met wisselgeld worden omgekiept en de schapen en geiten, bedoeld voor de offerdienst, worden uit de hokken weggejaagd. Jonge duiven slaan hun vleugels uit nadat de zoon van God hen liet opstijgen in de open hemel. Ik herken iets van de felheid van Jezus terug in de vele jongeren die ik ontmoet. Jongeren kunnen de hypocrisie genadeloos aan de kaak stellen. Jonge mensen prikken er feilloos doorheen als bijzaken in de kerk, zoals tradities, de centrale plaats op het podium gaan innemen. Jongeren nemen geen genoegen met de antwoorden uit de traditie en willen zich (nog) niet neerleggen bij de status-quo.De ‘jeugdwerkveteraan’ Dean Borgman zegt dit heel duidelijk:
‘Kinderen stellen de basisvragen, adolescenten stellen de moeilijke en ultieme vragen, en volwassenen … die worden moe van de wezenlijke vragen.’”
Groet
ds Robert-Jan van Amstel

 
Omtrent geloof: Zin Omtrent geloof: Zin

In de glossy MEER+ die landelijk op 1 september in een grote oplage verschijnt.
En ook in Barendrecht bij diverse mensen zal worden bezorgd, lees ik onder andere een interview van actrice Lizelotte van Dijk (LvD) met presentator, spreker en kunstenaar Otto de Bruijne (OdB). Een klein deel van het interview geef ik hieronder weer. Alleen bij het laatste antwoord van OdB hieronder zit hij er toch één dag naast…: LvD: Wie was Jezus dan precies? OdB: “Een goed stel hersenen, maar hij bleef een mensenmens.
Full of joy, vreugde. Ja dat is het.” En wie is God dan?
“God is de verstopper, de aanwezige verstopper.” Stel dat ik dat toeval noem… “Ja, maar daar zit God in.” Valt God dan echt niet te verwoorden? “Nee, het valt steeds van de tafel”, grapt Otto.
Maar waarom heeft God ons eigenlijk, zogezegd, gemaakt? “God heeft ons geschapen op de zevende dag. Zijn rustdag, dus wij werden wakker in een feestje! Hij had er zin. Wij bestaan omdat God er zin in had.” (uit: MEER+, magazin uitgegeven door het Evangelisch Werkverband en partners, september 2012, p.25;
website: www.isermeer.nl)
 

 
Omtrent geloof: Zondag Omtrent geloof: Zondag

Een gemeente van Jezus Christus zonder verwachting is geen gemeente van Jezus Christus.
De verwachting dat de Naam van God openbaar wordt in de midden van de tijd, is een belangrijk kenmerk voor de christelijke gemeente. Deze verwachting heeft invloed op hoe de gemeente de tijd beleeft. Voor één van mijn persoonlijke inspiratoren ds K.H. Miskotte (1894-1976) is de viering van de zondag bepalend voor de tijdsbeleving. Hij schrijft in zijn boek Kennis en bevinding uit 1969 o.a. deze woorden: “De gemeente van Christus heeft op aarde geen offer en geen tempel, maar nog steeds een dag, een aparte dag, die zij viert als Israël de sabbath, als ‘de dag des Heren’”. En: “Deze dag is wezenlijker voor ons dan onze geboorte- en sterfdag.” Ook: “De zondag drukt het Evangelie uit als boodschap van de volheid des tijds; hij ziet terug naar de oertijd, hij ziet vooruit naar de eindtijd.” Uit die verwachting wordt uiteindelijk een nieuwe hemel en een nieuwe aarde geboren.

 

 
Omtrent geloof: Twijfelen aan woorden Omtrent geloof: Twijfelen aan woorden

Zijn er wel woorden waarin je kunt wonen, woorden die je troosten als een ramp, een drama je levenshuis heeft geramd, je intiemste en meest geliefde niet heeft ontzien, als alles maar is doorgedenderd, in de kranten heeft gestaan, met te grote letters heeft vervormd wat er is gebeurd; als het door jou nog nauwelijks is ontcijferd en misschien wel nooit ontcijferd zal worden?

Zijn er wel woorden waarin je kunt wonen of even kunt schuilen, nu de hagel van het verdriet putjes slaat in je onbeschermde huid, nu de ijsregen je overvalt en laat rillen, je warmte sissend uitdooft; nu de donkerste nacht van je leven over je neerdaalt? Is er wel een woord dat licht geeft en je op adem laat komen, als het verschrikkelijkste je meedogenloos raakt; zijn die woorden, hoe goed ook bedoeld, niet als een tentje dat wordt neergezet, maar dat even later al weer wordt meegenomen door de koude storm die maar niet tot bedaren komt: het gemis dat niet minder maar meer wordt? Of werken woorden soms niet meer en niet minder dan het blazen tegen bevroren ramen om te zien of er toch ergens ‘n dageraad aanbreekt?
(uit: M. van den Berg, Bruggen naar morgen. Een inspiratieboek over aandacht en zorg. Utrecht 2012, p.18)

 
Omtrent geloof: Waarom voedt God de armen niet? Omtrent geloof: Waarom voedt God de armen niet?

Onder de titel Verantwoordelijkheid schreef de joodse filosoof Emmanuel Levinas:

In het feit dat de relatie tot het goddelijk via de relatie tot de mensen verloopt en met de sociale rechtvaardigheid samenvalt, ligt de hele geest van de joodse Bijbel. Mozes en de profeten bekommeren zich niet om de onsterfelijkheid van de ziel, maar om de arme, de weduwe, de wees en de vreemdeling.
De relatie tot de mens, waarin het contract met het goddelijke zich voltrekt, is niet een soort geestelijke vriendschap, maar een vriendschap die zich uit, bewijst en voltooit in een rechtvaardige economie waarvoor ieder mens ten volle verantwoordelijk is.’
‘Waarom voedt uw God, die de God van de armen is, de armen niet?’, vraagt een Romein aan Rabbi Akiba.
‘Om ons aan de verdoemenis te laten ontkomen’, antwoordt Rabbi Akiba. Men kan niet sterker uitdrukken hoe onmogelijk het voor God is om de plichten en de verantwoordelijkheden van de mens op zich te nemen. De persoonlijke verantwoordelijkheid die de ene mens tegenover de andere heeft, is zodanig dat God haar niet kan afschaffen. {…} Tegen de stroom van postmodern en neoliberaal ik-denken, heeft Levinas ons geconfronteerd met de radicaliteit van de bijbelse ethiek, waarin niet ik het uitgangspunt ben, maar de andere mens, die mij aankijkt en een beroep op mij doet. Mensen, schrijft hij, zijn ‘uitverkoren elkaar te dienen’.

(uit: H. Oosterhuis, Red hen die geen verweer hebben, Kampen 2012, p.10-11; dit boekje is een pamflet geschreven ter gelegenheid van de Nacht van de Theologie 2012; Twitter: #nvdt. Oosterhuis heeft tijdens deze manifestatie de Theologie Oeuvreprijs 2012 ontvangen.)
 

 
Omtrent geloof: Ben ik wat ik heet? Omtrent geloof: Ben ik wat ik heet?

 

Christen te heten, ach, dat is nog wel op te brengen. Je wordt niet met veel respect behandeld in onze maatschappij, maar uitgescholden word je ook niet. Maar leef je nu echt volgens de normen en vormen van Jezus? Dat valt nog maar te bezien.

Jezus kende eigenlijk maar twee normen: God liefhebben, met heel je ziel. En je naaste liefhebben. Wie zo leeft, in liefde voor God en de naaste, die is gevormd naar het beeld van onze Schepper, gemodelleerd volgens de normen van het koninkrijk van God.
Ben je ook werkelijk wat je heet? Dat is de vraag.
Voor je het weet zijn die twee niet in overeenstemming met elkaar: je naam en je leven. De bekende vorst Alexander de Grote kreeg eens te maken met een soldaat die zich misdroeg. De jongen wordt voor hem geleid en moest zeggen hoe hij heette:
“Alexander, majesteit.”
De koning keek hem bars aan en sprak: “Jongeman, het is één van tweeën: of je verandert je naam of je verandert je leven!” Het is niet van belang of je Kleermaker heet, maar of je een kleermaker bent. Iemand die zijn naaste kleden wil.
Het is niet van belang of je Kastelijn heet, maar of je kastelein bent. Iemand die zijn naaste te drinken geeft.
Het is niet van belang of je christen heet, maar of je christen bént. Iemand die God liefheeft, en zijn naaste als zichzelf.
Misschien kan het geen kwaad eens een uurtje na te denken over die ene vraag: ben ik werkelijk wat ik heet te zijn?
(uit: A.F. Troost, Lachen in de regen, Zoetermeer 2011, p.153-154)

 
Omtrent geloof: God maakt wakker Omtrent geloof: God maakt wakker

In zijn bekende novelle Oscar et la dame rose (Oscar en oma Rozerood, 2007; oorspronkelijk verschenen in 2002), verkent de Franse filosoof en schrijver Eric-Immanuel Schmitt het probleem van het lijden van een tienjarige jongen die een vroegtijdige dood zal sterven.

Zijn niet-gelovige ouders durven hem nog nauwelijks te bezoeken, maar een oude dame in roze jurk - het uniform van vrouwen die zieke kinderen gezelschap houden - bezoekt hem regelmatig en raadt hem aan brieven te schrijven aan God. De dame doet alsof zij ooit een beroemde worstelaar is geweest, de ‘Wurgster van het Westen’. Dat geeft haar heel wat krediet bij Oscar, maar toch reageert hij eerst afwerend:
‘En waarom zou ik God schrijven?’
‘Omdat je je dan minder alleen zou voelen.’
‘Minder alleen met iemand die niet bestaat?’
‘Zorg dan dat hij wel bestaat.’
Ze boog zich naar hem toe: ‘Elke keer dat je in hem gelooft, zal hij een beetje meer gaan bestaan. Als je maar lang genoeg volhoudt, zal hij helemaal bestaan. En dan zal hij je helpen.’ Elke dag van zijn laatste paar dagen schrijft Oscar een brief aan God en vertelt wat hij beleefd heeft. Door met God te praten in zijn brieven, begint Oscar te beseffen dat iedere dag, zelfs zijn laatste, het waard is geleefd te worden. Als hij overleden is, schrijft Oma Rozerood een brief aan God waarin zij hem bedankt voor de uren die zij met Osacr heeft doorgebracht. Zij zegt: ‘Hij heeft mij geholpen in jou te geloven.’ en eindigt met een P.S.:
‘De laatste drie dagen had Oscar een bordje op zijn nachtkastje gezet. Ik geloof dat het voor jou was. Hij had erop geschreven: ‘Alleen God mag mij wakker maken.’’
(uit: M. Korpel, De Zwijgende God, Vught 2011, p. 31)

 
Omtrent geloof: de Gekruisigde niet verdringen Omtrent geloof: de Gekruisigde niet verdringen

We moeten constateren dat we ver verwijderd zijn geraakt van de geloofsbeleving van de christenen in de Vroege Kerk. In de benarde omstandigheden wisten zij zich heel dicht bij de Gekruisigde.
Zij voelden zijn wonden in hun eigen wonden, ja, ze konden zich daar zelfs in verheugen, vanwege die gemeenschap met Christus. Kruis en opstanding waren voor hen geen theoretische begrippen, maar ze waren onlosmakelijk verbonden met een levende Persoon die zij volgden. Daar kunnen wij van leren. Door ons te identificeren met de Gekruisigde, de Verworpene en Verlatene, de Eenzame aan het kruis, zullen we ook de kracht van zijn kruis ervaren. Zolang we menen dat we onszelf wel kunnen helpen, zal dat geheim ons onbekend blijven. Alle plannen die we maken om er weer boven op te komen zonder dat we de ervaring kennen door de afsterving heen te gaan, zijn gedoemd te mislukken. Hoe zouden we ook
met een grote boog om de Gekruisigde heen lopen? Dan spreken we wel over Hem, maar durven niet de mystieke weg in te slaan van de gemeenschap aan zijn lijden, om zo aan zijn opstanding gelijkvormig te worden. De gemeenschap aan zijn lijden schuwen wij. Waar we geconfronteerd worden met dat lijden, in de kerken die afgebroken worden, in onze kindeen die afhaken, proberen we
onze tranen snel te drogen en een plan voorwaarts te maken, in plaats van dat we ons laten troosten met de wonden van Christus.
(uit: W. Dekker, Marginaal en missionair. Kleine theologie voor de
krimpende kerk, Zoetermeer 2011, p.35)
 

 
Omtrent geloof: Mensen blijven geloven Omtrent geloof: Mensen blijven geloven

Omtrent geloof: Mensen blijven geloven
Ook wanneer ze niet (meer) worden gedwongen, blijven mensen
geloven. Dat komt omdat de mens een spiritueel dier is, schrijft
ex-non en bestsellerauteur Karen Armstrong in Een geschiedenis
van God. Wie godsdienst afdoet als een slimme deal van smerige
machthebbers om het volk onder de knoet te houden (‘Hou jij ze
dom, dan hou ik ze arm’), gaat voorbij aan het feit dat de homo
sapiens ook een homo religiosus is. Armstrong: ‘Mannen en vrouwen
begonnen goden te aanbidden zodra ze herkenbaar menselijk
waren geworden; ze schiepen religies op hetzelfde moment
als waarop ze kunstwerken schiepen. Net als kunst is religie een
poging geweest om in dit leven zin en betekenis te ontdekken.’
Religie is de mens ‘ingeschapen’, aldus Armstrong. God is de
belangrijkste werkelijkheid op aarde, of hij nou bestaat of niet.
(Wilma de Rek, column in De Volkskrant, za. 4 februari 2012,
katern het Vervolg, p.6)

 

 
Omtrent geloof: “Luisteren” Omtrent geloof: “Luisteren”

In deze Veertigdagentijd is één van de rode draden in de erediensten
de lezing uit het boek Ezechiël van de gelijknamige profeet.
Een profeet stelt de toestand waarin het volk zich bevindt, 9 aan de kaak en wijst op nieuwe mogelijkheden om Gods wil te doen. Ezechiël trad als profeet op in de tijd van de Babylonische Ballingschap (587 - 536 v.C.). Hij was 30 jaar, getrouwd en had een priesterloopbaan in Jeruzalem op het oog. Echter hij wordt door God geroepen om te profeteren in het verre Babel: “Mensenkind, ga naar de Israëlieten en breng hun mijn woorden over” (Ezechiël 3). Daarbij vult God aan dat de volksgenoten niet van profeet niet zullen luisteren, omdat zij niet naar de Stem van God willen luisteren. Toch moet Ezechiël spreken.
Luisteren naar de Stem van God, via mensen, via een bijbelgedeelte, een tekst, een lied. Probeer eens opmerkzaam te zijn waar God spreekt door mensen. Hoe luisteren we naar onze naaste?
Hoe luisterbereid zijn we zelf eigenlijk?
(naar: “In Liefde naar Pasen”, veertigdagentijdkalender voor verdieping
2012, uitgegeven door PKN Utrecht; tekst behorend bij
dinsdag 28.2.2012)

 

 
Omtrent geloof: “de hemel weent…” Omtrent geloof: “de hemel weent…”

Lang, heel lang geleden bestond er nog geen regen. Iedere dag ging de zon op en bescheen de aarde. De aarde werd gedrenkt door de bronnen die uit haar opsprongen.
                                                                                                                                                 In die lang verleden tijd leefde er op aarde een gelovige en moedige vrouw. Zij liet zich niet uit het veld slaan door tegenslag. In een kwaad jaar mislukte eens de oogst. Toch knielde zij ’s avonds neer en dankte de hemel voor de zon die elke dag opging. Op een dag brandde haar huis af. Ondanks deze ramp knielde zij ’s avonds en dankte voor alle goeds. Enige tijd later stierven haar ouders van ouderdom. De vrouw dankte voor alles wat zij in haar ouders ontvangen had. Niet lang daarna volgde het bericht dat haar man was gebleven op zee. Zelfs toen dankte zij ’s avonds voor alle goede jaren die zij samen hadden gehad. Haar geloof werd niet geknakt. De zon ging de volgende dag weer op en de moedige vrouw hernam haar weg. Maar toen trof haar het grootste ongeluk dat een moeder(of vader) kan overkomen: haar kind stierf. ’s Avonds knielde de moeder weer maar deze keer kon zij geen woorden vinden. Zij bleef stom en er steeg geen gebed ten hemel. De volgende dag was er geen zon te zien. De hemel was grijs en het regende. Sindsdien bestaat de regen.
Omdat de hemel weent om het verdriet waar geen woorden voor zijn.
(deze tekst trof Ds. R.J. van Amstel aan op internet; de bron is hem verder onbekend)
 

 
Omtrent geloof: “De lol van christen-zijn” Omtrent geloof: “De lol van christen-zijn”

 Ik heb nooit begrepen waarom christenen het beeld hebben gekregen van saaie, oninteressante mensen die zich hebben toegelegd op het uitbannen van elk spoortje humor, opwinding en avontuur in hun leven.

De lol van christen-zijn – en het is lol – bestaat hieruit, dat je elke ochtend wakker wordt met de kans op weer een nieuwe stap, een nieuw inzicht, een nieuw facet van Christus dat zich in je kan vastzetten. Mensen en dingen raken snel voorspelbaar – maar Christus nooit!
Ik heb me nooit goed kunnen inleven in mensen die hun hele geloof baseren op slechts enkele bijbelteksten of het bezoeken van zorgvuldig geselecteerde, specifieke kerkelijke bijeenkomsten of activiteiten. Zelfs in de gangbare traditionele kerkdienst, die volgens een vast patroon verloopt, kan men de inventiviteit van God niet smoren. Er hoeft zich maar één regel uit een lied of een bijbeltekst te ontworstelen aan de statische, versleten zondagse monotonie, en het hart van de wereld slaat bij ons een slag over.
Mensen zeggen vaak dat ze op Christus bouwen voor meer geloof, hoop en vrede. Dat doe ik ook. Maar het geweldigste vind ik nog de kunst waarmee Hij, dwars door de nevel van mij ontoereikendheid en onhandigheid heen, het juiste moment eruit weet te pikken om een nieuw slot te laten openspringen, waarna de deur openzwaait naar een nieuw vergezicht.
Soms gebeurt dit als ik alleen ben. Soms als ik naar iemand anders luister. Soms onder het werk. Christus heeft me zelfs eens wakker gemaakt met een schouderklop. Soms zie ik het. Andere keren hoor ik het, of voel ik het. In ieder geval bezorgt het me altijd een glimlach.
Het moet wel erg saai zijn om geen zoekende christen te zijn en de verrassingen van Christus nooit te ervaren.
(uit: Lois A. Cheney, God is geen dwaas, Barneveld 2011, p.54-
55; deze tekst is ook geplaatst op mijn blog: www.rjvanamstel.eu)
Groet
Ga met God - Licht dat ons aanstoot in de morgen.
ds Robert-Jan van Amstel
Twitter: www.twitter.com/eudokia
Facebook: www.facebook.com/rjvanamstel

 
 
 

Inloggen


 
Overige protestantse kerken

 

 Dorpskerk

 

 

  Immanuëlkerk

 
ANBI

Klik hier voor meer informatie over de ANBI-status.
 
Jaarboekje 2017
Een uitgave van de Protestantse Gemeente Barendrecht (PKN).
Klik hier
voor het jaarboekje in PDF.
 
Bijbelleesrooster
Het Nederlands Bijbelgenootschap stelt jaarlijks een bijbelleesrooster beschikbaar; een hulpmiddel bij het dagelijks lezen van de Bijbel.

U kunt hier de dagtekst van het NBG-bijbelleesrooster lezen (uit De Nieuwe Bijbelvertaling).
 
Kerkblad 'KLANKBORD'
Indien u als lid bent ingeschreven in één van de Protestantse wijkgemeentes, dan kunt u zich abonneren op het KLANKBORD.Lees verder
 
Collectebonnen PGB
Wilt u bij de collectes in de kerk gebruik maken van collectebonnen i.p.v. met geld?
Klik hier voor meer informatie.

 
 
Kerkinformatie

Kerkinformatie is het officiële orgaan van de Protestantse Kerk in Nederland.

Kerkinformatie biedt actualiteiten voor plaatselijk kader, nieuws uit synode en dienstenorganisatie, artikelen over kerk en samenleving, wereldwijde oecumene en vacature-advertenties. Klik hier om het maandblad te raadplegen.
 
Vorming en Toerusting

U bent geïnteresseerd, nieuwsgierig en misschien zelfs wel op zoek, een reiziger?
Laat u dan meenemen door diverse gidsen in onze protestantse gemeente en doe mee aan die activiteiten die u interesseren. Van informatief tot entertainment en van educatief tot vormend. Zonder uzelf vast te leggen bent u uitgenodigd om deel te nemen aan een activiteit of mee te praten in één van onze vaste groepen. In tegenstelling tot wat de titel suggereert: u bent altijd welkom!
Klik hier voor de website speciaal voor Vorming en toerusting.
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.